Wie is die oude man in de spiegel?

Ik kijk in de spiegel en zie hoe daar een oude man in beeld probeert te komen. Soms kijk ik onverwacht, nog vóór ik mijn gezicht in de plooi heb kunnen trekken, en dan is ie daar al. Ik zie de lijnen langs mijn mond steeds dieper worden. Mijn wenkbrauwen en oogleden zakken. Bij het tandenpoetsen merk ik hoe mijn tanden steeds langer worden doordat het tandvlees terugwijkt. Ik kan het niet meer zo goed zien, zonder leesbril. 
 

Leesbrillen heb ik overal in huis klaarliggen. Wel een stuk of tien, in mijn kleine woning. En ook in mijn jas, mijn tas en mijn toilettas voor onderweg. En dan nog zit ik soms te knijpen met mijn ogen. Want ik ben er eigenlijk ook na tien jaar nog niet aan gewend. Mijn ogen waren altijd haarscherp, als een havik.

Soms bekruipt mij angst. Vooral als ik besef dat dit een onomkeerbaar proces is. Niets iets dat ooit weer terugveert, als een tijdelijke ervaring. Dit is permanent, eenrichtingsverkeer. En het houdt pas op als ik sterf.Ik krijg sinds kort ook een oude huid op nieuwe plekken. De binnenkant van mijn polsen, bijvoorbeeld, of de bovenkant van mijn knieën. Daar schrik ik van.

In mijn ene hand heb ik kalk in mijn peesschedes. Harde knobbels in de handpalm. Laatst zei de dokter dat het ook in mijn andere hand zit, maar ik voelde het zelf nog niet. Gisteren merkte ik daar voor het eerst een klein knobbeltje. Ik merk dat mijn metabolisme vertraagt. Ik begin meer van suiker te houden. Ik kom makkelijker aan en val moeilijker af. 

Ik loop elke dag hard en ik doe push ups en pull ups. Ik doe langer over hetzelfde traject, maar mijn kracht aan de rekstok neemt nog wel toe. Dat schept weer moed. Ook op seksueel gebied verandert er iets. Het gaat heel langzaam, o zo geleidelijk. Minder libido, minder testosteron, niet meer zo gretig. Ik word gevoeliger voor geurtjes. Op aanraden van mijn kinderen ben ik weer deodorant gaan gebruiken. Ik ben dankbaar voor hun feedback, want ik weet hoe oude mannen ruiken. Niet lekker. Niet fris.

Ik troost me met het idee dat vrouwen vergevingsgezinder zijn als het gaat over fysieke aantrekkelijkheid, maar weet niet zo zeker of dat idee wel klopt. Om me heen is duidelijk dat ook andere mensen die oude man uit mijn spiegel zien. Ik word soms beschreven als 'die oudere heer' en bijna altijd aangesproken met meneer en u, ook als ik aangeef dat ik wel getutoyeerd mag worden. Voorheen drong ik dan soms opnieuw aan - zeg maar je, hoor - maar sinds kort laat ik het zo. En als een jonge blom dan eens jij zegt, voel ik me gestreeld. Hoe ouder hoe gekker.